| TELAFFUZ | KELİME | ANLAM |
| induction: | [isim] resmen göreve başlatma, başlatma, askere alma, giriş, ileri sürme, neden olma, tümevarım, indüksiyon, indükleme | |
| induction: | 1. Elektrikle veya mıknatıslı bir maddenin diğer bir maddeye yaklaştırılmasıyla ikinci maddede mıknatıs veya elektrik meydana getirme, indükleme, endüksiyon; 2. Bir embriyonda muhtelif doku ve organların yerli yerinde ve normal olarak oluşumunu sağlama; 3 | |
| induction: | tumevarim dogusturu, irgiti |
[ son aranan 10 kelime: to pour cold water on sb's ideas | düşün ki | ultımate | simplified | to cause sb to make a mistake | terslik | to bring sb up before the court | dura mater | yol mühendisi | ınductıon ]