| TELAFFUZ | KELİME | ANLAM |
| belirteç: | determinant, reagent, adverb, marker | |
| belirteç: | adverb, part of speech used to modify verbs adjectives and other adverbs (Grammar); indicator, determiner | |
| belirteç: | determinant |
[ son aranan 10 kelime: ıssız bir yerde | evin hanımı | helmeted | son hamle | to work one's passage | takma ad | bir sayının katı olan sayı | to observe an inventory | saanen | belirteç ]