
| TELAFFUZ | KELİME | ANLAM |
| Bond: | [isim] zincir, pranga, bağ, ilişki, bono, senet, tahvil, yapışma, yapıştırıcı, tutkal, harç ile duvar örme | |
| bond: | [fiil] tutturmak, yapıştırmak, bağlamak; örmek (duvar); antrepoya koymak | |
| bond: | bağlanma,bağ | |
| bond: | Kimyasal bağ, zincir, komşu iki atom arasında onların birbirinden ayrılmasını önleyen çekici kuvvet. | |
| : | ||
| : | [isim] | |
| : | ||
| : | [isim] | |
| : | ||
| : | [isim] | |
| : | ||
| : | [isim] | |
| : | [isim] | |
| : | [isim] |