| TELAFFUZ | KELİME | ANLAM |
| concomitant: | [sıfat] eşlik eden, beraberindeki | |
| concomitant: | beraberinde gelen şey, doğal sonuç, olacağı | |
| concomitant: | 1. konkomitant: Biribrine bağlı; 2. bir olaya refaket eden başka olaylar. | |
| concomitant: | eşlik eden |
[ son aranan 10 kelime: disloyal | stint | ply a trade | iddia eden kimse | uncultivable | error burst | suşi | ingiliz doğumlu olmak | konuş | concomitant ]